Kijk eens...
dinsdag 22 augustus 2006
Hobie terug! Al een paar dagen, maar ik ben niet zo goed in foto's uploaden van de leencamera... Hij was anderhalf kilometer verderop, een lieve oma-type had hem geadopteerd (eten geven, hij wou niet geaaid worden.) Hij was inderdaad teruggegaan naar zijn oude zwerfleven! We hadden een advertentie via Amivedi geplaatst in de lokale krant/reclameblad, en de eerste dag die hij in de krant stond, werden we gebeld dat iemand hem gezien had.
maandag 21 augustus 2006
Oproepje
Ik ben op zoek naar een breipatroon voor de trui die Anna aan heeft (zie foto hieronder.) De Regenboog Trui, zoals wij het noemen, is voor Mirthe gemaakt, door mijn Beppe, van een patroon die ze gebruikte voor haar eigen kinderen. Mijn vader is uit 1944, mijn tante uit 1942, dus het zou een patroon van begin jaren 40, misschien nog ouder, afhankelijk van wie Beppe het gekregen heeft. Ik denk niet dat ze de Margriet las :-)
De trui is een geheel, de muts zit vast dus, en op de achterkant is een rits (dit was vroeger niet zo, toen waren het knopen, volgens Beppe.)
Ik wilde altijd nog een kopie van het patroon hebben, want ik vond het zo lief dat ze zoiets voor Mirthe had gebreid -- maar helaas, Beppe is vorige maand overleden. Wegens een familieruzie zal ik waarschijnlijk nooit meer die kopie krijgen, zal ik eigenlijk helemaal geen aandenken aan mijn Beppe hebben, behalve de trui die ze gebreid heeft. Mijn gevoel zegt dus -- leg die trui snel in de kast, voordat ie ergens achtergelaten wordt, of op een klimrek blijft hangen en kapot gaat, of.... nou je weet het wel.
Wie kent iemand die goed kan breien -- of wie heeft een oma/Beppe met breipatronen? Ik kan eventueel meer foto's mailen of posten. Zelfs de trui is te bezichtigen, als dat helpt met de zoektocht!
Ik ben op zoek naar een breipatroon voor de trui die Anna aan heeft (zie foto hieronder.) De Regenboog Trui, zoals wij het noemen, is voor Mirthe gemaakt, door mijn Beppe, van een patroon die ze gebruikte voor haar eigen kinderen. Mijn vader is uit 1944, mijn tante uit 1942, dus het zou een patroon van begin jaren 40, misschien nog ouder, afhankelijk van wie Beppe het gekregen heeft. Ik denk niet dat ze de Margriet las :-)
De trui is een geheel, de muts zit vast dus, en op de achterkant is een rits (dit was vroeger niet zo, toen waren het knopen, volgens Beppe.)
Ik wilde altijd nog een kopie van het patroon hebben, want ik vond het zo lief dat ze zoiets voor Mirthe had gebreid -- maar helaas, Beppe is vorige maand overleden. Wegens een familieruzie zal ik waarschijnlijk nooit meer die kopie krijgen, zal ik eigenlijk helemaal geen aandenken aan mijn Beppe hebben, behalve de trui die ze gebreid heeft. Mijn gevoel zegt dus -- leg die trui snel in de kast, voordat ie ergens achtergelaten wordt, of op een klimrek blijft hangen en kapot gaat, of.... nou je weet het wel.
Wie kent iemand die goed kan breien -- of wie heeft een oma/Beppe met breipatronen? Ik kan eventueel meer foto's mailen of posten. Zelfs de trui is te bezichtigen, als dat helpt met de zoektocht!
vrijdag 18 augustus 2006
donderdag 17 augustus 2006
Memories Wednesday
Late dusk, way past the kids' bedtime. We stop by Rinze and Wilma's, to see if Rinze can help dismantle a garden shed in Drachten this Saturday. Wilma's just heading out to walk the dogs, Eric and Rinze are sitting inside, where the TV is set to soccer and on maximum volume, and the Dutch gin-and-colas have just been poured, and cigarettes are being lighted and waved around as the enthousiasm grows. Mirthe has disappeared with Rosanna and Vanessa, somewhere in that wonderful rabbit-run house. It's approaching 9.30 PM but they're somewhere unreachable, hidden, putting on makeup and dressing up in sequined clothes, giggling and feeling that incredibly happy "YES WE'RE NOT IN BED YET" feeling, that summer vacation feeling, because you don't have to get up early anyway.
That leaves Anna and me. We don't fit in, we're overwhelmed by all that movement and noise. I whisper in her ear, "Anna, let's go outside and pet the kitties." Her face lights up and she takes me by the hand, out into the cool dark evening.
Wilma and Rinze have two cats, one that's allowed to run wild and another one that's tethered up by the clothesline. Why, I'm not sure. But that's the one that Anna loves, a youngish patchwork cat with a beautiful tail. I don't even know her name, we just call her Kitty.
"Hey Kitty, Kitty, Kitty. Hey Kitty." Anna hunches down and holds out her hand, mimicking me. She makes little meowing noises and laughs with pure joy when Kitty brushes up against her outheld hand. It tickles and Anna is overwhelmed by the wonder of it all, tries to hug poor Kitty who runs to the other end of her tether, away from this sudden expression of love.
I can already feel the tears forming in Anna's eyes and try to get my explanation together as fast as I can, as to why Kitty is there while we are here but for once, I don't have to say anything. Anna quiets herself down, kneels in the grass. Holds out her hand and makes little meowing noises. Kitty reconsiders, moves a few steps closer. Anna is so excited she can hardly breathe, but keeps her hand held out, keeps meowing. Finally Kitty is close enough to pet. Anna's eyes are shining, it's dusk but I can see them shining. She runs her fingers through the soft fur and looks at me. "That's how you do that, Mama."
Late dusk, way past the kids' bedtime. We stop by Rinze and Wilma's, to see if Rinze can help dismantle a garden shed in Drachten this Saturday. Wilma's just heading out to walk the dogs, Eric and Rinze are sitting inside, where the TV is set to soccer and on maximum volume, and the Dutch gin-and-colas have just been poured, and cigarettes are being lighted and waved around as the enthousiasm grows. Mirthe has disappeared with Rosanna and Vanessa, somewhere in that wonderful rabbit-run house. It's approaching 9.30 PM but they're somewhere unreachable, hidden, putting on makeup and dressing up in sequined clothes, giggling and feeling that incredibly happy "YES WE'RE NOT IN BED YET" feeling, that summer vacation feeling, because you don't have to get up early anyway.
That leaves Anna and me. We don't fit in, we're overwhelmed by all that movement and noise. I whisper in her ear, "Anna, let's go outside and pet the kitties." Her face lights up and she takes me by the hand, out into the cool dark evening.
Wilma and Rinze have two cats, one that's allowed to run wild and another one that's tethered up by the clothesline. Why, I'm not sure. But that's the one that Anna loves, a youngish patchwork cat with a beautiful tail. I don't even know her name, we just call her Kitty.
"Hey Kitty, Kitty, Kitty. Hey Kitty." Anna hunches down and holds out her hand, mimicking me. She makes little meowing noises and laughs with pure joy when Kitty brushes up against her outheld hand. It tickles and Anna is overwhelmed by the wonder of it all, tries to hug poor Kitty who runs to the other end of her tether, away from this sudden expression of love.
I can already feel the tears forming in Anna's eyes and try to get my explanation together as fast as I can, as to why Kitty is there while we are here but for once, I don't have to say anything. Anna quiets herself down, kneels in the grass. Holds out her hand and makes little meowing noises. Kitty reconsiders, moves a few steps closer. Anna is so excited she can hardly breathe, but keeps her hand held out, keeps meowing. Finally Kitty is close enough to pet. Anna's eyes are shining, it's dusk but I can see them shining. She runs her fingers through the soft fur and looks at me. "That's how you do that, Mama."
maandag 14 augustus 2006
www.kidscraftweekly.com
I ran (via Kiddley) across this e-newsletter today, at Kids Craft Weekly. They're only on issue/week 5, so you won't have to do much reading in the archives -- sounds like it'll be full of good ideas.
I ran (via Kiddley) across this e-newsletter today, at Kids Craft Weekly. They're only on issue/week 5, so you won't have to do much reading in the archives -- sounds like it'll be full of good ideas.
Abonneren op:
Posts (Atom)