onder de appelboom

dinsdag 12 september 2006

Hoofdpijn. Saridonnetjes geslikt en nu maar even wachten, even een kwartiertje stilte...

...16.45, op het grote bed van mama en papa:

Anna: Ik kom even bij je liggen, Mama.

Mama: Lief hoor!

Anna: Wacht effe, ik zet de ven-ti-la-tor aan!

Mama: Lekker, want het is zo warm, he?

Anna: Ja, zo warm.

Mama: Zo, lig je lekker meissie?

Anna: Ja, op je arm. Zo ga ik even slapen. (Doet ogen even dicht.) WAKKER!

Mama: Mmmmm.

Anna: Ik ga je aaien, Mama.

Mama: Is goed meis.

Anna: Vind jou lief, Mama.

Mama: Ik vind jou ook lief.

Anna: Ik ben altijd bij je, weet je dat?

Mama: Wat ben je toch een lieverd.

Anna: Nee, Mama, dat moet JIJ zeggen: "Ik ben altijd bij je."

Mama: Oooooh. Ben altijd bij je, Anna. Hier -- in je hart. (Leg mijn hand op haar hart, zoals altijd, en geef haar kusjes op haar erbse parese arm, en in haar nekje, waar het altijd zo lekker ruikt.)

Anna: Anna grote meid!

Mama: Mijn grote meid!

Anna: Ik ben altijd bij je, Mama. Hier -- in je hart.